Walburgskerk en de heilige Walburga

Gistermiddag stootte ik in mijn boekenkast op een boekje over de Walburgskerk in Zutphen. Deze 'Gids Walburgskerk en Librije' werd in 1987 samengesteld door de Kerkvoogdij Hervormde Gemeente en uitgegeven door De Walburg Pers in Zutphen. Het gidsje beschrijft de geschiedenis van de kerk en de middeleeuwse bibliotheek. De fraaie kerk in Zutphen wordt overigens ook aangeduid als Walburgkerk en Walburguskerk. In mijn artikel zal ik de kerk steeds noemen naar de naam die de auteurs van de 'Gids Walburgskerk en Librije' gebruikten.

In 1962 beschreef H.H. Kiezebrink in zijn studie de Walburgskerk als volgt: "De Walburgskerk is in haar betrekkelijke soberheid een waardige representant van de bouwstijl, waardoor de middeleeuwse mens uiting gaf aan het verlangen, de Schepper met pracht en praal te eren. Al heeft het gebouw in de loop der tijden veel geleden, al is er veel verloren gegaan, het is nog steeds niet alleen het grootste, doch ook het eerbiedwaardigste onzer stad. Het beheerst nog het stadsbeeld, en behoort aan geheel Zutphen."

De Walburgskerk werd gewijd aan de heilige Walburga. Zij was in de middeleeuwen een populaire heilige. Walburga werd vereerd in Duitsland, de Lage Landen en Noord-Frankrijk. De samenstellers van de gids noemen enkele plaatsen in Nederland en België, waar kerken naar Walburga werden vernoemd: Groningen, Netterden, Tiel, Arnhem, Antwerpen, Brugge en Veurne.
Walburga werd omstreeks 710 geboren in de omgeving van Canterbury in Engeland. Haar twee broers bleven na een pelgrimsreis naar Rome in Zuid-Duitsland. Een van die broers, Willibald, werd in het jaar 722 bisschop van Eichstätt in het huidige Beieren. Wynnebald, de andere broer van Walburga, stichtte een klooster in Heidenheim bij Eichstätt.

Op verzoek van Bonifacius kwam Walburga met enkele andere nonnen naar het vaste land van Europa. Na de dood van Wynnebald nam Walburga de leiding over in het klooster in Heidenheim. Zij stierf daar op 25 februari 779. Een eeuw later werden haar stoffelijke resten overgebracht naar Eichstätt. Dit gebeurde in de nacht van 1 mei 870. Deze nacht wordt in Eichstätt nog altijd aangeduid als de Walpurgisnacht.

De geboortedag van Walburga wordt elk jaar in het benedictijnerklooster St. Walburg herdacht. In 2010 vierde Eichstätt de 1300e verjaardag van Walburga.
Nog elk jaar bezoeken duizenden gelovigen de laatste rustplaats van Walburga in Eichstätt. Jaarlijks, gedurende een vaste periode, sijpelt vocht uit de sarcofaag van Walburga. Dit vocht wordt opgevangen en verkocht als Walburgis-olie. Aan deze Walburgis-olie wordt een geneeskrachtige werking toegedacht.
In de volgende aflevering vertel ik u meer over de bouwgeschiedenis van de Walburgskerk en de beroemde Librije.

Lees verder: meer informatie