Abbé Pierre

Als oprichter van de charitatieve Emmaüs-beweging genoot Abbé Pierre (1912-2007) wereldwijd bekendheid. In Frankrijk was hij zeer populair. Door zijn hulp aan daklozen verscheen hij regelmatig bij verkiezingen van de bekendste Fransman aan de top van lijstjes die opiniepeilers opstelden. Abbé Pierre gebruikte zijn populariteit voor zijn Emmaüs-beweging. "Het is ons probleem en niet dat van God," zei Abbé Pierre. Deze markante priester overleed in januari 2007 op de gezegende leeftijd van 94 jaar.
Deze diep religieuze man werd in 1912 geboren als Henri Antoine Grouès. Hij was de zoon van een zijdefabrikant uit Lyon. In 1930 werd hij lid van de kapucijnenorde. Het geld uit de erfenis van zijn vader verdeelde hij onder de armen. Abbé Pierre had daar zelf niets van nodig. Hij had al gevonden wat hij zocht.

Op dertigjarige leeftijd werd Abbé Pierre lid van de franciscaanse verzetsbeweging die het opnam tegen de Duitse bezetter. In deze periode nam hij de schuilnaam Pierre aan.
Abbé Pierre combineerde geloof met politiek. Van 1945 tot 1951 zat hij in het Franse parlement. In deze jaren stichtte hij een woning voor jongeren in Parijs. Dit huis kreeg de naam Emmaüs.
De Emmaüs-beweging werd een wereldbegrip. In veel landen werden huizen ingericht, waar daklozen, vereenzaamde mensen en geestelijk gestoorden op verhaal konden komen.
In de barre winter van 1954 vroren in Parijs zestig daklozen dood. Abbé Pierre begon een inzamelingsactie die meer dan een miljard francs en een grote hoeveelheid hulpgoederen opleverden. Heel Frankrijk werd gegrepen door de oproep van Abbé Pierre in een radio-uitzending. Metrostations, politiebureaus en ziekenhuizen werden opengesteld voor de daklozen. In Frankrijk begreep men dat men een groep mensen had buitengesloten, mensen waren aan hun lot overgelaten.

Abbé Pierre bleef zich inzetten voor de daklozen, terwijl de Fransen opnieuw wenden aan het straatbeeld met zwervers. Abbé Pierre deed in stilte zijn werk. Hierin kwam verandering, toen in 1984 de Franse bisschoppen wezen op het bestaan van de 'nieuwe armoede'.
In 1994 wees Abbé Pierre de bevordering tot grootofficier in het Legioen van Eer af. Hij liet de toenmalige premier Bérégovoy weten dat hij deze onderscheiding niet in ontvangst kon nemen "zolang er in Frankrijk nog huizen leegstaan en dakloze mensen lijden." De premier liet onmiddellijk onderdak zoeken voor de meest urgente gevallen onder de daklozen.
Abbé Pierre bleef zich inzetten voor de armen. Hij steunde in 1996 de Afrikaanse immigranten die in Parijs een kerk bezetten uit protest tegen de immigratiewetgeving. Hoewel hij leed aan de ziekte van Parkinson, bleef Abbé Pierre strijdbaar.

Het geweten van Frankrijk kwam aan het einde van zijn leven in opspraak toen hij een vriend, de filosoof Roger Geraudy, steunde. Geraudy zette in 'Les mythes fondateurs de la politique israélienne' vraagtekens bij de jodenvervolging. Een schandaal volgde. Abbé Pierre werd geschrapt van de ledenlijst van de Liga ter bestrijding van racisme en antisemitisme. Abbé Pierre zei later het boek van Roger Geraudy niet gelezen te hebben. Hij maakte excuses en vroeg om vergeving.
Deze affaire had nauwelijks invloed op zijn populariteit. In Frankrijk kwam Abbé Pierre nog altijd voor tussen Jeanne d'Arc en Charles de Gaulle op de uitslagenlijstjes van de opiniepeilers.

Lees verder: meer informatie